يك سال ديگر نيز سپري شد. بهار، تابستان، پاييز، زمستان و اينك دوباره بهار!
و دوباره رويش آفتاب گردان ها. وقتي بچه بوديم روزها چه دير مي گذشت هفته ها، ماه ها و سال چه دير، نو و كهنه مي شد و امروز چه سرعتي بر اين تغييرات حاكم است. اميدوارم امسال براي همه ما ايرانيان سالي سرشار از رويش باشد. سالي كه در آن قد بكشيم و چنانچه آشياني مي گذاريم آن را بر بلنديها بنا كنيم.
برگم به يك درخت
- درختي صبور و سبز-
تنها و سالهاست
در انتظار رويش صبحم به روح شب
شب با فريب خويش
دست تمام قاصدكان را گرفت و برد
باقي نمانده هيچ
از دوستان من
اما منم هنوز
برگم به يك درخت
تنها و سالهاست
در انتظار رويش صبحم به روح شب
"شيدا"
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم اسفند 1385ساعت 11:42 توسط شريف
|
