يك سال ديگر نيز سپري شد. بهار، تابستان، پاييز،  زمستان و اينك دوباره بهار!

و دوباره  رويش آفتاب گردان ها. وقتي بچه بوديم روزها چه دير مي گذشت هفته ها، ماه ها و سال چه دير، نو و كهنه مي شد و امروز چه سرعتي بر اين تغييرات حاكم است. اميدوارم امسال براي همه ما ايرانيان سالي سرشار از رويش باشد. سالي كه در آن قد بكشيم و چنانچه آشياني مي گذاريم آن را بر بلنديها بنا كنيم.

برگم به يك درخت

- درختي صبور و سبز-

                          تنها و سالهاست

در  انتظار رويش صبحم به روح شب

شب با فريب خويش

دست تمام قاصدكان را گرفت و برد

باقي نمانده هيچ

از دوستان من

اما منم هنوز

برگم به يك درخت

                          تنها و سالهاست

در انتظار رويش صبحم به روح شب

"شيدا"