در پست قبلی به نقل از برخی صاحبنظران نوشتم که یک سایز مناسب همه نیست! به همین دلیل است که طرح های ابرداده ای متنوعی با اهداف متنوع و برای کاربرانی در سطوح متفاوت تعریف و ارائه شده است. یکی از ساده ترین طرح های ابرداده ای که البته در اهداف اولیه اش سادگی و سهولت کاربرد را مدنظر قرار داده است، دابلین کور می باشد. طرح ابرداده ای دابلین کور با 15 عنصر ابرداده ای برای توصیف مواد شبه مدرک در شبکه جهانی وب تدوین شد. عناصر دابلین کور که از جمله آن ها می توان به "عنوان"، "موضوع"، "تاریخ" اشاره کرد عناصری قابل فهم است و به طور هسته قابلیت توصیف مدارک با این عناصر وجود دارد. سایر قالب های ابرداده ای در سطوح متفاوتی از توصیف قرار دارند.
دیده ام که بعضا برخی دوست دارند طرح ابرداده ای ویژه ای را مناسب تر از دیگری نشان دهند غافل از اینکه تناسب را چیزی فراتر از نوع عناصر و سطح توصیف آن ها تعیین می کند. هیچ کس نمی تواند کتاب ساده شده کلیله و دمنه را با متن اصلی آن مقایسه کند و متن اصلی را مناسب تر تلقی نماید چرا که متن ساده شده برای مخاطبانی ویژه بازنویسی شده است و نه برای کسی که دانش درک متن اصلی کلیله و دمنه را دارد.
پس به نظر می رسد که تناسب، حاصل جمع پارامترهایی است که نه یک بعدی، بلکه چندبعدی است. یکی از مهمترین ابعاد آن که اغلب مورد غفلت قرار می گیرد سطح مخاطبان و کاربران است. مقوله ای که به ویژه در علوم کتابداری و اطلاع رسانی وزن ارزشی بیشتری به خود اختصاص می دهد.
